Μια ζωή ξαναγραμμένη
στα περιθώρια.

Η μητέρα μου μού έμαθε να προσεύχομαι — και να μένω ήσυχη και σταθερή στις δύσκολες στιγμές. Ο πατέρας μου μού έμαθε να δουλεύω σκληρά με πειθαρχία: να είμαι ευγενική, ειλικρινής και με σεβασμό.

Στα είκοσι τέσσερα μπήκα σε ένα αεροπλάνο με δύο βαλίτσες και μια υπόσχεση. Θα έχτιζα μια ζωή. Θα έστελνα χρήματα στο σπίτι. Θα γινόμουν κάποια.

Για χρόνια φρόντιζα ηλικιωμένους. Οι ιστορίες τους έγιναν δικές μου. Η μοναξιά τους μού έμαθε παρουσία. Το θάρρος τους μού έμαθε αντοχή.

Όταν πέθανε ο μικρότερος αδελφός μου, κάτι μέσα μου έσπασε που δεν ήξερα ότι μπορούσε να σπάσει. Έμαθα ότι το πένθος έχει καιρό. Κάποιες μέρες βρέχει και βρέχει και δεν σταματά.

Η απώλεια της μητέρας μου, χρόνια αργότερα, με ξερίζωσε. Χωρίς γονείς σε ξένη χώρα, έπρεπε να βρω τον δρόμο μου — και να γίνω η δική μου πυξίδα.

Οι γιατροί είπαν να διακόψω. Υπήρχαν κίνδυνοι. Υπήρχαν λόγοι. Υπήρχαν χαρτιά να υπογράψω. Διάλεξα την πίστη. Διάλεξα εκείνον. Το όνομά του θα γινόταν το θαύμα μου — γιατί πίστευα ότι η ζωή του άξιζε να παλέψω γι' αυτήν, ακόμα κι όταν ο κόσμος μου έλεγε το αντίθετο.

Ήρθε στον κόσμο μικρός, ήσυχος και τέλειος — κουβαλώντας ήδη μια δύναμη που έβλεπα μέσα του. Είναι ο λόγος που ξέρω ότι ο Θεός ακόμα γράφει ιστορίες με αδύνατα τέλη.

Η επιλόχεια κατάθλιψη ήρθε σαν ομίχλη χωρίς έξοδο. Έπαψα να χαμογελώ. Έπαψα να γράφω. Έπαψα να πιστεύω ότι ήμουν ακόμα εκεί μέσα. Αργά, απαλά, βρήκα τον δρόμο πίσω.

Γράφω τα βιβλία που χρειαζόμουν. Διδάσκω τα μαθήματα που ευχόμουν να είχα. Το Find Your Reason to Smile είναι η επιστολή μου σε κάθε γυναίκα που ένιωσε πολύ σπασμένη για να ξαναρχίσει.